Hodowla Labradorów Retriever

Kilka słów o naszej hodowli.

Nasza hodowla powstała w styczniu 2019 roku i mieści się w Kłobucku, 18 km od Częstochowy w Województwie Śląskim.

Nasza domowa hodowla, która jest zarejestrowana w ZKwP pod numerem 5222/K i tym samym należy do największej Międzynarodowej Federacji Kynologicznej – FCI.

Hodowla Kłobuckie Szczęście powstała ponieważ kochamy zwierzęta, założyliśmy ją aby nasze dzieci mały większą styczność z tą cudowną rasą psów i mogły obserwować ich rozwój.

Zanim kupiliśmy psa mieliśmy dwa dylematy pierwszy związany z  rasą a drugi z wyborem związku.

Wybór psa

Dziewczyna tuli Labradora Hodowla "Kłobuckie Szczęście"
Mała dziewczyna w jasnych włosach tuli labradora biszkoptowego.

Chcieliśmy by pies który z nami zamieszka był spokojny i cierpliwy, jednak był też skory do zabawy i tryskał energią, dlatego też wybraliśmy labradora.

Labradory cechuje ogromna łagodność i cierpliwość do dzieci, są przyjacielskie oraz uwielbiają zabawę zarówno z dziećmi jak i dorosłymi.

Taka właśnie jest nasza Sara, jest doskonałą towarzyszką naszych dzieci, nie odstępuję ich na krok. Dziewczynki uwielbiają bawić się z nią w chowanie różnych przedmiotów czy w aportowanie. Wspaniale jest obserwować więź jaka łączy córki  z naszą sunią. Dziewczynki karmią Sarę oraz chodzą z nią na spacery. Dzięki psu prowadzimy zdrowszy tryb życia, mamy więcej ruchu.

Sara mieszka z nami i codziennie uczestniczy w życiu rodzinnym. Jest spokojna i zrównoważona dlatego jest  pełnoprawnym członkiem naszej rodziny.

Wybór związku

Kiedy wybraliśmy odpowiednią  rasę psa dla dzieci powstał problem z wyborem związku. Zdecydowaliśmy się na związek kynologiczny FCI ponieważ  jako jedyny daje nam pewność że pies ma odpowiednie geny oraz cechy charakteru. Jest zgodny ze wzorcem danej rasy.

FCI (Międzynarodowa Federacja Kynologiczna) jest nadrzędna jednostką wszystkich organizacji kynologicznych w Europie. Wyznacza ona również standardy danej rasy

Rodowód FCI daje nam gwarancje, że pies jest godnym przedstawicielem danej rasy, jest świadectwem tego, że kupujemy psa rasowego a nie kundelka. W rodowodzie FCI mamy wypisanych: rodziców, dziadków, pradziadków oraz prapradziadków (4 pokolenia). A najważniejsze jest uznawany na całym świecie.

Wzorzec rasy

Wzorzec rasy FCI na podstawie książki pt. Labrador Heike E. Wagner

Wygląd ogólny: Pies mocnej budowy, krótki w części lędźwiowej, bardzo aktywny, szeroka czaszka; głęboka klatka piersiowa, żebra dobrze wysklepione; szerokie i mocne lędźwie oraz kończyny tylne.
Zachowanie – charakter: Łagodny, bardzo ruchliwy. Obdarzony bardzo dobrym węchem, wielki miłośnik wody, przyjacielski, inteligentny oraz  wierny towarzysz.
Głowa i czaszka: Szeroka z wyraźnie zaznaczonym stopem, średniej długości kufa, mocna, nos szeroki, o dobrze rozwiniętych nozdrzach.
Zgryz: szczęka i zęby mocne, z doskonałym, regularnym i dokładnym zgryzem nożycowym, zęby osadzone są prostopadle do szczęki.
Oczy: Średniej wielkości, o łagodnym i inteligentnym wyrazie, brązowe lub orzechowe.
Uszy: Nie są duże ani ciężkie, ściśle przylegające do głowy, osadzone dość daleko i wysoko z tyłu.
Szyja: gładka, mocna i silna, osadzona w dobrze ustawionych łopatkach.

Kończyny przednie: od łokcia do podłoża proste, oglądane zarówno z przodu, jak i z boku, łopatki długie oraz ułożone ukośnie.
Tułów: odpowiednio szeroka oraz głęboka klatka piersiowa, lędźwie szerokie, mocne oraz krótkie.
Ogon: gruby u nasady, stopniowo zwęża się ku końcowi.
Łapy: zwarte oraz okrągłe palce dobrze wysklepione, opuszki dobrze rozwinięte.
Chód: swobodny, z dobrym wykrokiem.
Okrywa włosowa: sierść krótka oraz gęsta, bez fal lub pióra, w dotyku twardy; podszerstek nie przepuszczający wilgoci.
Umaszczenie: Całkowicie czarne, żółte lub czekoladowe. Kolor żółty w odcieniach od jasnokremowego do rudego (jak u lisa). Dopuszczalna jest mała, biała plamka na przedpiersiu.
Wielkość: Wysokość w kłębie: Psy 56-57 cm; Suki 54-56 cm;
Samce: Muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.

Co oznaczają poszczególne badania i dlaczego labrador
retriever powinien je mieć?

Większość chorób u labradorów jest przekazywana dziedzicznie. Dlatego bardzo ważne jest kupienie psa po przebadanych rodzicach. Tylko w ten sposób mamy pewność, że szczeniak będzie zdrowy. Do najczęstszych chorób Labradorów możemy zaliczyć:

Dysplazja stawów biodrowych (HD)

Jest jedną z najczęściej spotykanych schorzeń u psów średnich i dużych ras, w dużej mierze jest to choroba dziedziczna ale także wpływ na nią mają czynniki niegenetyczne. Częściej chorują psy niż suki. Na rozwój dysplazji u labka ma wpływ: zbyt szybki wzrost, niewłaściwe karmienie, przekarmienie psa, przeciążenie stawu biodrowego (np. częste chodzenie szczeniaka pop schodach). Rozróżnia się pięć stopni dysplazji: A, B, C, D, E , F.

Dysplazja stawu łokciowego (ED)

Jest także chorobą dziedziczną, rzadziej spotykana niż stawu biodrowego. Potomstwo dziedziczy po rodzicach zaburzenia w prawidłowym rozwoju chrząstki stawowej, wzrostu kości łokciowej lub promieniowej. Dysplazja doprowadza do kulawizny psa. Chorobę tę leczy się z reguły operacyjnie. Mimo, że w głównej mierze jest to choroba genetyczna to na stopień jej upośledzenia ma również tak jak wyżej wymieniłam: nadwaga oraz przeciążenie stawów w okresie wzrostu oraz nie właściwe karmienie. Rozróżnia się pięć stopni dysplazji: 0, 1, 2, 3, 4.

Zwyrodnienie stawu kolanowego (łac. patella)

Choroba głównie dotyczy ras małych i miniaturowych ale czasami spotykana jest także u psów ras większych (głównie. u młodych osobników min labradorów retriever). Rzepka (łac. patella) pełni funkcję ochronną stawu kolanowego, ułatwia wyprost kolana. Podobnie jak prz stwawie biodrowym i łokciowym zwichnięcie rzepki występuje zazwyczaj u psów z predyspozycjami dziedzicznymi –wrodzone zwichnięcie rzepki lub nawykowe zwichnięcie rzepkipojawia się głównie u psów ras miniaturowych i małych. Rozróżnia się pięć stopni dysplazji:(-), (-/+), (+), (++), (+++).

Wyniki dysplazji stawów :
  • A, O, (-) – wolny od dysplazji, (normal)
  • B,1,(-/+) – podejrzany (ale jeszcze w normie), near normal
  • C,2,(+) – lekka dysplazja,(light)
  • D,3,(++) – średnia dysplazja, (moderate)
  • E,4,(+++) – ciężka dysplazja (severe)
PRA (Progressive Retinal Atrophy )

Termin ten odnosi się do kilku zwyrodnień siatkówki, które zwykle charakteryzują się ślepotą nocną, postępującą aż do całkowitej utarty wzroku u psa.

Możliwe wyniki PRA:
  • Normal, clear- N/N – Optigen A – pies nigdy nie zachoruje na prcdPRA i nie jest nosicielem genu odpowiedzialnego za prcdPRA
  • Carrier – N/PRA – OptigenB- pies nigdy nie zachoruje na prcdPRA ale przekazuje gen potomstwu
  • Affected – PRA/PRA- Optigen C- pies zachoruje na prcdPRA
Mechanizm dziedziczenia PRA, należy krzyżować odpowiednie psy aby wykluczyć chorobę u potomstwa:
  • AzA daje 100% A
  • AzB daje 50%A i 50%B
  • Az C daje 100%B
  • BzB daje 25%A, 50%B i 25%C
  • BzC daje 50%B i 50%C
  • CzC daje 100%C
Zapaść wysiłkowa (exercise induced collapse–EIC)

Choroba dziedziczna u labradorów, choroba ta ma charakter wrodzony. EIC związana jest z odziedziczonym defektem genetycznym. Choroba objawia na przykład słabością mięśni, brakiem koordynacji ruchowej. Po 5- 20 minutach intensywnego wysiłku u chorego psa pojawia się chwiejny
chód, który jednak szybko się pogłębia w niedowład kończyn tylnych. Tylne kończyny są słabe i nie są w stanie utrzymać psa. W trakcie napadu choroby objawy mogą objąć wszystkie kończyny. Epizody zapaści trwają zwykle 5-10 minut, a po 30 minutach stan psa wraca często do normy, choć niekiedy takie napady prowadzą do zgonu zwierzęcia.

Możliwe wyniki badań EIC:

  • Genotyp N/N – zwierzę zdrowe
  • Genotyp N/EIC lub EIC/N – nosiciel
  • Genotyp EIC/EIC – zwierzę chore (obie kopie genu zmutowane)
Aby szczeniaki były zdrowe i na pewno nie chorowały na EIC przynajmniej jedno z rodziców musi mieć potwierdzone badanie z wynikiem Genotyp N/N .
HNPK(Parakeratoza nosa)

Choroba polega na rogowaceniu naskórka przede wszystkim na nosie, ale nie tylko, może prowadzić do przewlekłego podrażnienia i zapalenia skóry okolic nosa. U chorych psów pierwsze objawy pojawiają się w okresie między szóstym a dwunastym miesiącem życia. Wyniki HNPK podobno jak w EIC Genotyp N/N – pies zdrowy.

Miopatia (myopathy – CNM)

Choroba dziedziczna mięśniówki szkieletowej, prowadzi do osłabienia mięśni ponadto słabej kondycji u zwierząt. Choroba zazwyczaj dotyka samców. Wady budowy najczęściej zauważyć można gołym okiem: Wygięty grzbiet w łuk a kark w dół. Widokowi temu często towarzyszą wady postawy (postawa krowia).

Możliwe wyniki badań:

  • Miopatia N/N – zwierzę zdrowe
  • Miopatia N/P – nosiciel
  • Miopatia P/P – zwierzę chore
Mielopatia zwyrodnieniowa (myelopathy – DM)

Choroba dziedziczna, jest to choroba przewlekła, postępująca i nieuleczalna, bardzo trudno tą chorobę zdiagnozować objawy jej są podobne do dysplazji stawu biodrowego jednak choroba ta powoduje niszczenie rdzenia kręgowego, co powoduje m. in. niedowład mięśni kończyn i tułowia, paraliż u psa.

Możliwe wyniki badań:

  • Mielopatia N/N – zwierzę zdrowe
  • Mielopatia N/A – pies jest nosicielem ale sam nie zachoruje
  • Mielopatia A/A– zwierzę zagrożone miel opatią zwyrodnieniową